Ölümden sonra ne olur? Hemen cennete mi cehenneme mi gideriz? Yoksa bilinçsiz bir halde mi kalırız? Acaba cennete gitmeden önce günahlarımızın bedelini ödemek için yarı cehennem gibi bir yere mi gideriz? Araf’a mı gideriz? Peki ne önemi var?
İsa, bedenimizin ve canımızın ölebileceğini söyledi. Adem’e ölümsüz bir can verilmedi, bedenine yaşam soluğu geldiği zaman yaşayan bir varlık oldu. Bu yaşayan varlık, yani nefes, ölebilir mi?
Hezekiel 18:20 Ölecek olan (nefeŝ) günah işleyen kişidir.
Evet, nefeŝ ölebilir. Günahın ücreti ölümdür. Maalesef, Hristiyan dünyası, Tanrı’nın sözünü
çarpıtıp Şeytan’ın yalanını yansıtarak “Hayır, ölmeyeceksiniz, sonsuza dek yaşayacaksınız”
diyor. Bu, Şeytan’ın işine geliyor.
Vaaz serimizin son iki vaazında, ölülerin bilinçsiz halde kaldığını ve kötülerin sonsuza dek işkence görmeyeceklerini birçok Kutsal Kitap ayetiyle gösterdik. Seçtiğimiz ayetler, net bir şekilde ölülerin durumlarını açıkladılar. Ancak Kutsal Kitap’ta bazı ayetler, sanki bu anlattıklarımızın tam aksini gösteriyormuş gibi görünüyor. Bugün bunların birkaçına bakmak istiyoruz (Luka 16:19-31).
Ölüler konuşurlar mı? Öldükten sonra hemen cennete giderler mi? Her mucize Allah’tan mı? Her rüya gerçek mi? Cehennem ebedi mi? Sonlu bir dünya ve sonsuz bir cehennem varsa, adalet nerede?
Son 4 vaazda ölülerin durumunun ne olduğu konusunda yoğunlaştık. Ölülerin hiçbir şey
bilmediklerini öğrendik. Ölüler, ölüdür, düşünemezler. Bedenleri toprak halindedir. Buna
rağmen rağbet gören fikir, insanların ölümsüz ruhunun, bedenin ölmesiyle hemen cennete veya
cehenneme gittiğini söylüyor. İnsanların ölümsüz ruha sahip olmadığını öğrendik. Sadece
Tanrı’nın ölümsüzlük özelliği vardır.
Peki, ne fark eder? Eğer ölüler gerçekten ölüyse, cennette Tanrı’nın önünde duruyor olsalar ya da
bize bakıyor olsalar ne önemi var? Büyük önemi var çünkü Şeytan, dünyayı yoldan saptırmak
için bu yolu kullanacak. Gerçeğe inanmazsak kendimizi Şeytan’ın aldatmalarına açık halde
bırakırız.
Büyük Mücadele Vaaz Serisi (BM 58)
İsa, bu dünyadaki hizmeti süresinde, öğrencilerine bir din devletini kurmalarını buyurmadı. Hizmetinde, din ve devletin ayrı kalmaları gerektiğini birkaç olayla gösterdi.
Dinler, devletle bağlanınca, dinlerin öğretilerini uygulamayan insanlar, devlet tarafından sivil cezalara çarptırılır. O takdirde itaat, sevgiden değil ceza korkusundan gelir. Bu, Tanrı’nın krallığı değildir. Bu, sahtekârlık ve ikiyüzlülüktür. İnsanların vicdanlarını zorlayıp baskı yaparak Tanrı’nın gerçek krallığını kuramazsınız.
Büyük Mücadele Vaaz Serisi – BM 59
Şabat gününün üzerine Pazar gününün yüceltilmesi çatışması, yüzlerce yıldır süregelmektedir. Bu çatışmada gelecekte kullanılacak araçları öğrenmek istersek, Roma Kilisesi’nin eskiden bu konuda nasıl çalıştığına bakmak yeterlidir. Protestanlar ve papalık yanlılarının, doktrinlerini reddedenlere nasıl davranacaklarını öğrenmeyi arzularsak, sadece Roma Kilisesi’nin eskiden Şabat gününü tutanlara neler yaptığına bakmamız yeterlidir.
Bir öğretiyi doğru yapan şey nedir? Onu söyleyen kişinin makamı mı, onu kabul eden insanların sayısı mı, yoksa Kutsal Yazılar’la uyumlu olması mı?
İnsanlık tarihinde milyonlarca insanın inandığı şeyler gerçekten doğru olmak zorunda mı? Ya da samimi bir şekilde inanmak, yanlış bir yolda olmadığımızın garantisi mi?
Bu mesajda, Kutsal Yazılar’ın hakikat için neden vazgeçilmez bir ölçüt olduğunu ve insanların gerçeği bilmesine rağmen neden ondan uzaklaşabildiğini araştırıyoruz.
İncil’deki Vahiy kitabı son günler hakkında ne söylüyor?
Üç meleğin mesajı nedir, biliyor musunuz? Babil kimdir ve neden Tanrı’nın halkına oradan çıkmaları çağrısı yapılıyor? Şabat günü ile ilgili tartışmalar, son günlerdeki iman sınavıyla nasıl bağlantılı?
Bu vaazda Vahiy 14:6-12 ve 18:1-5 ayetleri ışığında son gün peygamberliklerini inceliyoruz. İlk, ikinci ve üçüncü meleğin mesajlarının tarihsel bağlamını, Advent hareketiyle ilişkisini ve geleceğe yönelik ruhsal anlamını ele alıyoruz. Tanrı’nın son uyarısının bütün dünyaya duyurulması ve Kutsal Ruh’un son yağmuru konularına da değiniyoruz.
Son kriz gelmeden önce imanımızı nasıl hazırlayabiliriz? Tanrı’nın Sözü’ne bağlılık, dua ve İsa Mesih’le günlük bir yaşam üzerinden bu sorunun yanıtını arıyoruz.
