Yedinci Gün Adventistleri’nin Temel İnançları Yedinci Gün Adventistleri’nin Temel İnançı 24. Mesih’in Göksel Tapınaktaki Hizmeti

Gökte bir tapınak, insanların değil bizzat Rabb’in kurduğu gerçek tapınma çadırı vardır. Mesih bu tapınakta yararımıza hizmet ederek, çarmıhta insanlığın günahının kefareti için ilk ve son olarak sunduğu kefaret kurbanından imanlıların yararlanmalarını sağlar. O bizim muhteşem Başkâhinimiz olarak atanmıştır ve göğe yükseldiği zaman şefaat görevine başlamıştır. 1844 yılında, 2300 peygamberlik günü döneminin sonunda, kefaret görevinin ikinci ve son evresine girmiştir. Bu, tüm günahların tamamen yok edilmesinin bir bölümü olan ve Kefaret Günü’nde eski İbrani tapınağının arındırmasıyla örneği verilen, araştırıcı yargılama çalışmasıdır. Bu tipik hizmette, tapınak kurban edilen hayvanların kanı ile arındırılırdı, ancak göksel varlıklar İsa’nın kanının kusursuz kurbanlığı ile temizlenir. Araştırıcı yargılama göksel akıllara, ölülerin arasında kimlerin Mesih’te uyuduğunu, dolayısıyla O’nda olarak ilk dirilişe katılmaya lâyık sayıldıklarını gösterir. Ayrıca, yaşayanların arasında kimlerin Allah’ın emirlerini ve İsa’nın imanını tutarak Mesih’e sadık kaldığını, dolayısıyla dönüştürülerek O’nun sonsuz egemenliğine girmeye hazır olduğunu ortaya koyar. Bu yargı, İsa’ya iman edenleri kurtuluşa ulaştırarak, Allah’ın adaletini kanıtlar. Allah’a sadık kalanların O’nun egemenliğine gireceğini beyan eder. Mesih’in bu görevinin tamamlanması, O’nun İkinci Geliş’ten önce insanlığın denemesinin sona erdiğini gösterecektir. (İbr. 8:1-5; 4:14-16; 9:11-28; 10:19-22; 1:3; 2:16, 17; Dan. 7:9-27; 8:13, 14; 9:24-27; Say. 14:34; Hez. 4:6; Lev. 16; Va. 14:6, 7; 20:12; 14:12; 22:12.)